..........ห้าทุ่มสี่สิบห้านาที อารมณ์แปลกนึกประหลาดอยากดูหนังแนวลุ้นระทึก เขย่าขวัญ สั่นประสาท ท้ายสุด สุดท้ายไปจบที่หนังเรื่อง World War Z ตัวหนังนำเสนอเกี่ยวกับสงครามโลกกับเหล่าซอมบี้ ซึ่งโดยภาพรวมแล้วนี่อาจไม่ใช่หนังซอมบี้ที่ดีที่สุดในนิยามของคำว่า "ซอมบี้"  แต่มันเป็นหนังซอมบี้ที่ให้ความบันเทิงที่สุดสำหรับผมตลอดระยะเวลาสองชั่วโมง ตัวหนังได้พาผมให้มีอารมณ์ร่วม คอยลุ้นระลึก ตื่นเต้นและเกร็งตามไปกับแต่ละฉากที่สาดเทมาอย่างไม่ขาดสาย อีกทั้งสามารถทำให้ผมมีความรู้สึกเป็นห่วงเป็นใยในตัวละครอย่างไม่รู้ตัว
 
..........แต่ที่ลุ้นระทึก และน่าตื่นเต้นที่สุดเห็นจะเป็นพรุ่งนี้ที่มีการนำเสนองานวิจัย ซึ่งตัวรูปเล่มอีกทั้งพอยต์ก็ยังไม่เสร็จนี่แหละ ที่สุดแห่งลุ้นระทึกของนาทีนี้เลย ทั้งยังเขย่าขวัญ และสั่นประสาทสุดๆ เกร็งไปหมดทั้งตัว
 
.................................................................................................................................................
 
..........หากคุณใช้ชีวิตอยู่ในยุคนี้ ส่วนหนึ่งของชีวิตคุณคงหนีไม่พ้นกลุ่มคำหรือวลีแปลกใหม่ที่ฟังดูวัยรุ่น และนับวันจะยิ่งมากขึ้นๆทุกที สร้างกระแสต่างๆนานา และเป็นที่พูดถึงอย่างแพร่หลายในกระแสสังคม ซึ่งเดาว่าในขณะที่ผมกำลังพูดอยู่ตอนนี้ กลุ่มคำต่างๆก็หมุนเวียนแลกเปลี่ยนอยู่ในห้วงความคิดของคุณแล้ว
 
..........คำที่ผมมักจะได้ยินบ่อยจนคุ้นชินคือ จุงเบย ในรูปประโยคพร้อมใช้ต่างๆทั้งแสดงอาการโอดครวญ อาทิ หิวจุงเบย ร้อนจุงเบย ตลอดจนเพรียกรักเสน่หา อาทิน่ารักจุงเบย เป็นต้น นอกจากนี้ยังมีอีกคำหนึ่งที่ก้าวข้ามระดับความคุ้นชินใกล้เคียงจะเป็นส่วนหนึ่งของรูหูไปแล้ว นั้นคือคำว่า ฟิน ตามความเข้าใจของผมมันน่าจะเป็น การที่เราได้ทำอะไรสักอย่างหนึ่งที่กำลังสนใจจนเกิดความสุข นี่แหละเรียกว่าฟิน
 
..........6.10 นาทีของอีกวัน วันนี้ผมมีนัดนำเสนองานวิจัยเวลา 9.00 นาทีเช้า ตอนนี้ผมกำลังยืนอยู่หน้าโต๊ะรีดผ้า มือซ้ายทาบอยู่บนเสื้อเชิ้ตขาว สีซีด ซึ่งได้ผ่านสมรภูมิการซักมายาวนานอย่างโชกโชน และสาหัสสากรรจ์ มือขวาคว้าจับเตารีดรุ่นเก่าสีเทาตัดดำสรรพคุณเสียบปลั๊กห้านาทีแรกสามารถทาบหน้าผู้ถือได้โดยไม่เกิดความร้อนใดๆ ผมเริ่มวาดมือไปตามจังหวะเพลงวิทยุที่เปิดฟัง รอยยับรอบๆผิวเสื้อที่ก่อนหน้าจับตัวกันเป็นอาณานิคม บัดนี้เริ่มมลายหายไปในพริบตา
 
..........ไม่นานนักผมก็พร้อมในชุดเสื้อเชิ้ตขาวดูสง่า ถ้าผมจะใช้คำว่าฟินก็คงเป็นตอนสวมเสื้อที่รีดอุ่นๆหลังอาบน้ำใหม่ๆนี่แหละ ถึงแม้สีจะซีดไปนิดเมื่อเทียบกับของใครอื่น แต่เมื่อรอยยับต่างๆหายไปมันจึงดูดีขึ้นโขทีเดียว เข้าชุดกันกับเนคไทด์สีแดงสดที่ซึ่งแบกรับตราลัญจกรพระราชทานสวยงามและทรงเกียรติ หากมองไล่จากพื้นดินขึ้นสู่ใบหน้า ผมสวมรองเท้าคัทชูสีดำ มันวาว ซึ่งผ่านการขัดถูมาอย่างยากลำบากและทุลักทุเล ก่อนภายหลังผมจะได้มารู้จักกับ KIWI KLEEN TYRE น้ำยาขัดล้อรถยนต์ ที่มีพลังอำนาจทำลายล้างในการขัดเงาสูงมาก เพียงเขย่ากระป๋องและฉีดฟองเล็กๆลงบนรองเท้า จากนั้นนำผ้ามาขัด รองเท้าก็จะเป็นเงามันวาวอย่างง่ายดาย ถัดขึ้นมาเป็นกางเกงสแลคสีดำทมิฬชวนเสน่หา เบาสบาย ดีไซน์ถอดแบบกางเกงยีนมาแบบโป๊ะเช๊ะ สำเนาถูกต้อง อภินันทนาการจากพ่อผู้ให้กำเนิด เนื่องในวันเกิดของผม ซึ่งไม่ยากเลยในเมื่อบ้านผมทำอาชีพตัดเย็บเสื้อผ้า แต่ช่างเรื่องตัดเย็บเสื้อผ้าไปก่อนแล้วกัน
 
..........7.30 นาที ผมนั่งอยู่ในโรงอาหารประสานใจ ณ มหา'ลัย โรงอาหารนี้เป็นโรงอาหารขนาดใหญ่จุคนได้มากกว่า 200 คน ตัวอาคารวางหลังคาสูง ภายในโปร่ง ลมพัดได้อย่างทั่วถึง บรรยากาศเรียงรายไปด้วยร้านค้านานา ทั้งข้าวแกงน้อยใหญ่ ร้านชากาแฟ บ้างพบเห็นร้านก๋วยเตี๋ยวแต่บางตา เดาว่าคงไม่เป็นที่นิยมนัก หากคุณกำลังมองหามื้อเช้าเรียบง่ายสักมื้อ สถานที่นี้สามารถตอบโจทย์คุณได้เป็นอย่างดี ด้วยความที่มีร้านค้ามากมายหลากหลาย จึงสามารถตอบสนองความต้องการของผู้บริโภคได้อย่างครบครันและทั่วถึง อีกทั้งพ่อค้าแม่ค้ายังมีอัธยาสัยที่ดีแบบสุดๆ รอยยิ้มที่เปื้อนบนใบหน้าตลอดเวลา ราวกับชีวิตนี้จะไม่ขอโกรธใครอีกแล้ว วาจาที่เป็นมิตรฟังแล้วไพเราะเสนาะหู น่าอภิรมย์ ทุกสิ่งทุกอย่างเหล่านี้สะกดผมให้นั่งอยู่หน้าจานข้าว และน้ำเปล่า 1 แก้วได้อย่างอยู่หมัดและแยบยลนัก
 
..........8.00 นาที ผมย้ายมาที่สวนป่า จุดพักผ่อนหย่อนใจที่ซึ่งตั้งอยู่ข้างเคียงตึกเรียนของผมนั่งเอง บรรยากาศของที่นี่สอดคล้องกับชื่อของมันอย่างดีเยี่ยม ทั้งสงบและร่มเย็น ในตอนเช้าจะมีสายลมเบาๆ พัดผ่านไปตามเรือนร่าง แสงแดดอ่อนๆสาดส่องลอดผ่านเมกไม้กระทบผิวอย่างอ่อนโยนและสุภาพ บรรดานกที่เพิ่งออกจากรังร้องเรียก สนทนาต้อนรับวันใหม่ในยามเช้า รอบตัวเรียงรายไปด้วยต้นไม้ ตัวผมนั้นนั่งอยู่บนโต๊ะหินอ่อนซึ่งในยามเช้าจะเย็นเยียบเป็นพิเศษ
 
..........ทีเด็ดสุดของสวนป่าแห่งนี้มีร้านน้ำชาอยู่ร้านหนึ่งซึ่งผมชอบชาเย็นของที่นี้เอามากๆ ชาเย็นรสชาติหอมหวาน นุ่มละมุน เข้มข้นแต่ยังแฝงไปด้วยความกลมกล่อมละเมียดละไม ปักหลอดทีไรดูดหมดแก้วเสียทุกที ผมมักจะกินทุกวัน วันละสามแก้ว เป็นร้านเดียวในจังหวัดที่ผมได้ให้สัตย์ปฏิญาณไว้ว่าหากวันนึงถ้าผมจะต้องเป็นโรคเบาหวาน ผมจะมาเป็นที่นี่
 
..........8.45 นาที ทุกอย่างผ่อนคลาย ช่างสบายเหลือเกิน เวลารอบตัวเสมือนหยุดหมุน พักใจกับสังคมที่แสนวุ่นวายและอุกอาจ จิบชาเย็นแสนสุข ปล่อยวางทุกสิ่งทุกอย่าง ปล่อยเวลาผ่านไป ลืมเลือนไปเลยนำเสนองานวิจัยอีกสิบห้านาที

Comment

Comment:

Tweet

@ฮางมะ ถ้าเรื่องเกาะมรณะผมลืมเนื้อเรื่องไปซะแล้วล่ะ แหะๆ แต่ตอนนี้แต่งเรื่องใหม่แล้ว กะจะหาช่วงว่างๆ อัพลงก่อนสิ้นเดือนตุลาคม 56 นี้ล่ะครับ ไว้คอยติดตามนะ confused smile confused smile confused smile
ผมรู้สึกฟินตอนใส่เสื้อรีดใหม่ๆนะ มันเหมือนใครมาอโรม่าผิวที่ถูกสัมผัสจากเสื้อให้ มันผ่อนคลายมาก
อีกครั้งนะผมอยากอ่านเรื่องที่คุณแต่งจริงๆ มันช่าง... อยากอ่านอ่ะ
big smile

#1 By ฮางมะ on 2013-10-02 14:39